grensovergang thailand cambodja

Grensovergang Thailand – Cambodja: Poipet

Gepubliceerd op: 10-02-2015

Terwijl wij al een paar dagen genieten van de rust in het Thaise Trat besluiten we dat we verder willen reizen. We zijn nu zo dichtbij dat we de knoop doorhakken en besluiten dat we over twee dagen naar Cambodja willen. We lezen ons in op internet en lezen een aantal “angstige” verhalen over de grensovergang Poipet. Oplichting, vervelende situaties en mensen die bij de grens aan hun lot worden overgelaten. In koor zeggen we tegen elkaar dat wij hier nóóóit in zullen trappen. Dit loopt allemaal echter iets anders en daarom willen we je via deze manier waarschuwen. Let goed op bij de grensovergang van Thailand Cambodja. Na het lezen van ons verhaal en onze tips trap je er vast niet in en kun je met een gerust hart van Thailand naar Cambodja reizen.

We besluiten bij ons guesthouse, Pop Guesthouse, navraag te doen over de mogelijkheden om vanaf hier naar de grens te komen. De eigenaresse laat ons weten dat we bij haar kaartjes kunnen kopen voor een rechtstreekse minibus van Trat naar Siem Reap welke in de vroege ochtend vanaf het guesthouse vertrekt. Voor de reis naar Siem Reap betalen we per persoon 600 Thaise bath. Wij besluiten, in al onze naïviteit, om twee kaartjes te boeken en twee dagen later worden we vroeg in de ochtend opgehaald.

“Ik begin al aardig in paniek te raken en heb al snel in de gaten dat het vast niet klopt wat hier gebeurt.”

De minibus komt mooi op tijd aan en zit al vol met andere reizigers. Onze backpacks worden er tussen gepropt en dan moeten we zelf nog een plekje vinden. Na een reis van een aantal uren met een paar stops om wat te eten en te plassen stopt het busje op een gegeven moment bij een restaurant aan de kant van de weg. Tsjah, hier begint het, want we hadden hier al over gelezen. Iedereen wordt uit de minibus gehaald met spullen en al en we worden allemaal naar een aantal tafeltjes geleid.

Ik begin al aardig in paniek te raken en heb al snel in de gaten dat het vast niet klopt wat hier gebeurt. Ik besluit andere reizigers aan te spreken. Een stelletje uit Polen en een stel uit Noorwegen. Ook zij vertrouwen het niet helemaal, maar ze weten me rustig te krijgen en geven aan dat ik er vanuit moet gaan dat het goedkomt. Dit zal vast de manier zijn waarop iedereen de grens overgaat. Oké, een tweede gevalletje naïviteit dus.

grensovergang thailand cambodja

We blijven zitten, bestellen wat te eten, maken gebruik van het toilet en kletsen wat met de andere reizigers. Op een gegeven moment komen er drie mannen naar ons toe die aangeven dat zij onze visa gaan regelen. “Dit zit namelijk allemaal bij de prijs in en we hebben het geregeld via ons guesthouse”. Weer slaan de twijfels toe, maar weer ga ik erin mee. We vullen een aantal formulieren in, geven twee pasfoto’s per persoon en moeten de mannen betalen.

Want ja, een visum voor Cambodja kost geld. Hoeveel het zou moeten kosten had ik al gelezen, maar ik wist alleen de dollar prijs. De mannen moesten we echter met Thaise baht betalen. En sla dan maar eens snel aan het rekenen! Yep, dit zal wel kloppen. Na een behoorlijke tijd wachten komen de mannen terug. Met onze paspoorten waarin onze visa zitten. Pfiew, dit zal toch wel goed zijn dus. Het vertrouwen komt terug en we komen tot rust.

grensovergang thailand cambodja

Vanaf het restaurant worden we even later opgehaald door een taxi. Met backpacks en al nemen we allemaal plaats waarna we eindelijk naar de “echte grens” rijden. Hier stappen we uit en moeten we een kantoortje in waar iedereen zijn/haar paspoort en visum moet laten zien en de benodigde stempels krijgt. Een behoorlijke wachtrij in de hitte, maar uiteindelijk zijn we er allemaal door en mogen we verder lopen. De mannen die ons hebben “geholpen” met onze visa bij het restaurant zijn ook met ons mee en zorgen dat we op tijd aan de andere kant van de grens bij ons volgende vervoersmiddel aankomen.

“Naïviteit nummer 3!”

“Het is verstandiger om hier nog even Thaise baht te pinnen en die zo meteen om te wisselen voor Cambodjaanse Riel.” Uhhh.. Okee, dat doen we dan maar. We pinnen ongeveer 200 euro aan Thaise baht en lopen weer verder totdat we uiteindelijke Thailand echt uit zijn. Veel tijd en rust om om ons heen te kijken in “niemandsland” en alles in ons op te nemen krijgen we niet. We worden haast naar voren geduwd. Geduwd richting Cambodja. We zijn gelukkig nog steeds samen met de andere twee stellen en wanneer we aankomen bij een groot terrein dat echt Cambodja is. We worden naar een wisselkantoortje geleid en hier wisselen we onze Thaise baht om voor Cambodjaanse Riel. Meer dan een miljoen Riel krijgen we, dus jaa dat zit vast wel goed. Als we opgelicht zouden worden, dan kregen we toch vast niet zoveel!? (Naïviteit nummer 4!)

Terwijl we wachten op ons vervoersmiddel richting Siem Reap volgt de volgende teleurstelling. De minibus die ons zou moeten brengen is er nog niet en het gaat nog een paar uur duren. Een paar uur?! We zijn al uren onderweg en iedereen is er wel een beetje klaar mee. “Of we meteen weg willen?” Graag! Dit kan, maar dan moeten we wel nog 200 baht per persoon betalen. Bovenop de prijs die we al betaalden in Thailand dus. Niemand is het hiermee eens en we besluiten gezamenlijk dat we gaan wachten. Het wachten duurt echter lang, veel te lang en we besluiten te gaan onderhandelen. Uiteindelijke mogen we voor 100 baht per persoon in een minibus naar Siem Reap. Wat ze wel nog hebben geregeld? In Siem Reap worden we gratis opgehaald door een tuktuk en naar ons hostel gebracht. Klinkt goed toch!?

Na weer een aantal uren komen we aan in Siem Reap en inderdaad, de tuktuks staan al klaar om ons naar onze slaapplekken te brengen. Het vertrouwen komt weer terug. Deze belofte zijn ze ook nagekomen, dus zal de rest ook allemaal wel kloppen toch!? Toch zit het ons ‘s avonds niet lekker. We besluiten de wisselkoers erbij te pakken en uiteraard blijkt dat we veel te weinig rièl hebben gekregen voor onze baht. En ja, ook hebben we veel teveel betaald voor onze visa. Een lekkere binnenkomer. Hallo Cambodja!

grensovergang thailand cambodja

Waar je goed op moet letten bij grensovergang Thailand Cambodja

  • Je kunt prima een reis boeken bij je guesthouse, maar zorg er dan wel voor dat je daadwerkelijk naar de grens wordt gebracht en niet naar een restaurant vlak voor de grens
  • Een nog betere optie is om zelf naar het station in Trat te gaan. Vanaf hier gaan er meedere malen per dag taxi’s en busjes naar de grens
  • Regel je visum zelf bij de grensovergang en laat het niet door iemand anders doen. Voor je visum moet je minimaal twee pasfoto’s bij je hebben
  • Pin geen Thaise baht bij de grens om deze later te wisselen voor Cambodjaanse rièl. Uiteraard krijg je hier geen goede wisselkoers. Daarnaast heeft de lokale bevolking veel liever dat je in Cambodja pint. Dan komen er namelijk Amerikaanse dollars uit de automaten en hiermee kun je overal in Cambodja betalen.
  • Regel vanaf de grens je eigen vervoer naar Siem Reap. Vlakbij de grens is een busstation vanaf waar verschillende bussen die kant op. Dit kost je vaak maar een paar euro.

Ja, dat wij erg (te) naïef zijn geweest dat weten we. Achteraf voelden we ons zo ontzettend dom, want we hadden ons zelfs van te voren ingelezen! We hoorden en lazen achteraf meerdere verhalen die er lijken op die van ons, dus veel mensen trappen erin. Tip voor jou: NIET DOEN! Dit speelde zich allemaal af bij de grensovergang Poipet.

Grensovergang Hat Lek

Om het allemaal een beetje positief te houden hebben we ook nog een fijnere ervaring met de grens oversteken tussen Cambodja en Thailand. Na een periode in Cambodja te zijn geweest besluiten we dat we weer terug willen naar Thailand om meer van het land te zien. We zijn in Koh Kong en dus dicht bij de grens. Door een tuktuk laten we ons brengen naar de grensovergang bij Hat Lek en hier worden we gedropt. We lopen zelf langs de controle, zoeken aan de Thaise kant zelf een taxi die ons naar Trat brengt en worden niet eens opgelicht! 😉 Een visum voor Thailand hadden we trouwens in Phnom Penh al aangeschaft, dus hiervoor hoefden we niets meer te doen aan de grens.

grensovergang thailand cambodja

grensovergang thailand cambodja

Ben jij wel eens van Thailand naar Cambodja gereisd via grensovergang Poipet? Wat is jouw ervaring?

Volg jij ons ook al op Facebook, Twitter en/of Instagram voor de laatste nieuwtjes?

Kirsten | Travelaar.nl - 30 jaar. Gek op; Tropische temperaturen, paradijselijke eilanden, malibu cola, tapas, sushi, hardstyle, hardcore, bordspellen, goede series en steden met een rauw randje. Hekel aan; Kou, sneeuw (eigenlijk gewoon de hele winter), uber-toeristische oorden, pittig eten en bier Favoriete landen: Laos & Spanje

Lees meer

26 reacties op “Grensovergang Thailand – Cambodja: Poipet”

  1. Oh wat zuur dit! Hoort er denk ik een beetje bij op reis. Maar opgelicht worden voelt altijd zo oneerlijk 🙁

  2. Romi schreef:

    Jeeeetje, ik lees dit gewoon vol afschuw 🙁 Schrale troost voor jullie: de theorie is toch anders dan de praktijk – Ik snap wel dat het ter plekke allemaal wat anders was, waardoor jullie er toch zijn ‘ingetrapt’. Maar wel zuur om op die manier je vakantie in Cambodja te beginnen… motiveert je wel om in dat land te blijven zeg maar, haha. Snap wel dat jullie terug wilden 😉 Goeie tips in ieder geval!

    • Een heel zuur begin inderdaad. Maar gelukkig kunnen we er achteraf om lachen en zijn we later nergens meer ingetrapt. Op dit moment waren we nog maar drie weken ongeveer aan het reizen, dus een goede les geleerd meteen.. En met ons waren er dus nog meer mensen die erin trapten. Hopelijk worden het er minder doordat mensen onze tips lezen 🙂

      • Romi schreef:

        Ja, het is inderdaad iets om van te leren. Voortaan weet je beter waar je op moet letten en ook in andere landen zal je er wat aan hebben. En hopelijk andere lezers ook inderdaad 😀 !

  3. Bah wat naar! Opgelicht worden is nooit leuk! Wij waren er tijdens onze reis altijd super alert op en gelukkig is het ook niet gebeurd. Toch kan ik me heel goed voorstellen hoe jullie je voelden daar aan de grens 🙁

    • Jaa hea!? Het domme is ook dat wij ook best alert waren hoor.. Dit was echter aan het begin van de reis en we hadden net zulke chille dagen gehad in Trat waar ze het woord oplichten niet eens kennen volgens mij, dat we een beetje naïef waren geworden.. Oeps! Gelukkig daarna nooit weer gebeurt en zal ook niet zo snel weer gebeuren denk ik. Iets met een ezel!? 😉

  4. Ik ben via Laos binnen gekomen, maar de nare ervaring herken ik wil. Op een parkeerplaats werden ik en m’n nieuwe reisgenoten met stenen bekogeld omdat we niet mee wilden naar een guesthouse. Geen lekkere binnenkomer!

    • Aaahh damn! Wat een verhaal is dat ook zeg :S Wij waren ook al gauw klaar met Cambodja inderdaad, maar gelukkig toch nog een kans gegeven en uiteindelijk ons prima vermaakt. Maar toch heeft het een nare nasmaak achtergelaten. Jammer!

  5. Sandra schreef:

    Oef, wat een verhaal! Maare… Ben nu wel benieuwd voor hoeveel julle uiteindelijk zijn opgelicht?

  6. Oh jee, dat is balen! Ik heb zelf de reis van Thailand naar Cambodja (nog) niet gemaakt. Maar dan weet ik waar we rekening mee moeten houden!

  7. Gelukkig kun je er achteraf om lachen. En dat moet je ook maar gewoon doen, anders verpest het je hele reis!

  8. Brrr die stomme Poipet grensovergang. Toen ik er was probeerden ze ook vanalles, wij hebben ook als groep besloten niets te doen en nergens op te gaan. De sfeer werd steeds grimmiger en we hebben ook heel lang moeten wachten maar uiteindelijk zijn we er gekomen..

  9. Wouter schreef:

    Leuke verhalen! Moet zeggen dat mijn ervaringen juist andersom waren. Ligt er waarschijnlijk aan vanaf welke kant je de grens overgaat. Vanaf Thailand via Hat Lek naar Cambodja is geen lolletje! Je kan er goed worden opgelicht! Andersom via Poipet naar Thailand reizen is prima te doen! Andersom is de befaamde scamroute!

  10. Joost schreef:

    Tegenwoordig zijn de scams gelukkig minder aan de orde in Poipet en kan je rechtstreekse bussen (uiteraard wel met onderbreking bij de grens) regelen waarbij je niet wordt opgelicht! Het blijft uiteraard een avontuur om te reizen in Cambodja 🙂 Heb je later weer wat te vertellen!!

  11. Vorig jaar heb ik de scam bij Poipet ook meegemaakt. Ik had mij vooraf goed ingelezen. Ik nam de bus vanaf Bangkok naar Siem Reap. Gewoon de government bus, dus je denkt dat je niet afgezet wordt. Jahoor vlak voor de grens willen ze dat wij een papier invullen, betalen en paspoort geven. Ik had gelezen dit niet te doen,maar gewoon zelf je visum te halen dus hier niet op in gegaan. Toen bij het officiele kantoortje vroegen ze 5 dollar smeergeld. Iedereen ging hierin mee, maar ik zei dat ik echt niet meer bij mij had dan 20 dollar en liet mijn lege portemonnee zien. Toen moest ik aan de kant gaan staan en na 5 minuten kreeg ik toch mijn visum.
    Hahah zijn ze zelf lekker opgelicht, want uiteraard had ik mijn geld vooraf verstopt. Kan alleen wel zeggen dat ik best bang was, want was bang dat de bus weg zou gaan. Maar achteraf toch trots dat ik het gedaan heb.

    • Wat goed dat jij toch je verstand hebt gebruikt en gewoon op jezelf verder bent gegaan! Achteraf wist ik ook donders goed dat wij dat moesten doen, maar helaas dacht ik daar op dat moment even niet aan ofzo :S heel irritant! Ik kan ook nog steeds balen van mezelf haha.. Zeker trots op zijn!

  12. Thijs schreef:

    Wij ook balen! Op doorreis van Thailand naar Cambodja kwamen wij ook aan bij deze grensovergang. In alle haast/stress onze visum laten regelen maar geen immigratie stempel.

    Wat blijkt; die heb je dus gewoonweg nodig als je vanuit Phom Phen naar Hoi Chi Minh vertrekt. Dat betekent uitzoeken hoe we alsnog aan zo’n stempel kunnen komen..

    De komende uren zo snel als mogelijk een oplossing zoeken. Even tot adem komen en de uitdaging aangaan!

  13. Alex schreef:

    Vervelend zeg!

    Laatst vanuit Ho Chi Minhstad naar Phnom Phen ook een rare situatie meegemaakt, maar toch allemaal heel soepel verlopen. Wij hadden een combi ticket gekocht voor 10 dollar en het ging zo:

    Toen de bus net vertrok uit Ho Chi Minhstad moest je je paspoort en 35 dollar voor het Cambodjaanse visum aan een mannetje geven die de bus doorliep. Wij vonden het best raar om dit te doen, maar aangezien andere Aziaten dit deden gingen wij er in mee.

    Bij de grens aangekomen moest iedereen de bus uit en naar de rij lopen om Vietnam te verlaten. Iemand van de Douane riep je naam om en je kon je paspoort ophalen. Met de exit stempels en een briefje kon je de bus weer in. Een paar honderd meter verderop moest je de bus weer uit en je paspoort weer aan een ander mannetje geven. Na tien minuten mochten we de bus weer in en reden we een paar honderd meter verder om te gaan eten. Na het eten reedt de bus weer verder en kort na vertrek kreeg je je paspoort met visum erin weer terug van het mannetje waaraan je in Vietnam je paspoort en het geld voor het visum had gegeven.

    Pasfoto’s en informatie waar je de eerste nacht verbleef hoefde je niet in te vullen.

    Wij vonden het een vreemde situatie, maar lieten het maar gebeuren en uiteindelijk is het gelukkig allemaal heel soepel en snel verlopen!

  14. […] in Cambodja. Met name het aanbieden van een visum. Na het lezen van dit verhaal: https://travelaar.nl/grensovergang-thailand-cambodja/ waren wij alert! Het was ons namelijk ook bijna […]

Reageer op dit artikel

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.