cultuurshock

Cultuurshock in Thailand | Het overkwam mij

Gepubliceerd op: 20-04-2015

Reizen, het meest geweldige dat er is. De wereld ontdekken. Nieuwe mensen leren kennen. Culturen beter leren begrijpen. Vreemde, maar ook heerlijke gerechten uitproberen en je onderdompelen in het lokale leven. Het reizen blijkt een verslaving te zijn. Een verslaving die niet minder wordt naarmate je meerdere bestemmingen hebt ontdekt, maar die iedere dag erger lijkt te worden. Zo voelde ik me echter niet toen wij net aankwamen in Bangkok.. Lees hier over mijn cultuurshock in Thailand..

Het is 5 september 2013 en voor mijn gevoel is het midden in de nacht. Mijn wekker geeft aan dat het half 6 is, tijd om wakker te worden. Na een enigszins onrustige nacht is het tijd om de laatste spullen in te pakken voor ons grote avontuur. Om 12:00 uur stappen we in het vliegtuig naar Thailand. Onze eerste verre en lange reis wordt werkelijkheid. Voor de eerste keer gaan we zo lang in een vliegtuig zitten en gaan we bestemmingen ontdekken aan de andere kant van de wereld. De eerste keer buiten Europa. Een reis waarover ik jarenlang heb gedroomd, naartoe heb geleefd en waar we jaren voor hebben gespaard. Eindelijk is het zover.

De laatste check en dan is het tijd om naar Schiphol te vertrekken. We checken in, nemen afscheid van onze ouders en lopen met dubbele gevoelens door de douane. Aan de ene kant hartstikke opgewonden en nieuwsgierig naar wat deze reis ons gaat brengen, maar ook zenuwachtig. Een half jaar weg zijn van huis is niet niets. In het vliegtuig kijken we films, spelen we spelletjes, eten we de eerste Aziatische gerechten en liggen we te knikkebollen in onze stoelen.

“De zenuwen worden steeds erger en steeds meer idiote gedachten spoken door mijn hoofd.”

Na ongeveer 12 uur is het tijd voor onze overstap in Kuala Lumpur. We hebben hier even de tijd om onze benen te strekken en alvast te wennen aan de totaal andere omgeving. De zenuwen worden steeds erger en steeds meer idiote gedachten spoken door mijn hoofd. “Kan ik dit wel?”, “Waar ben ik aan begonnen?” Erick weet me redelijk rustig te krijgen, maar al snel begint ook mijn maag moeilijk te doen. Dit heb ik wel vaker wanneer het me allemaal een beetje teveel wordt. Na een voedselvergiftiging in Bulgarije een aantal jaren geleden is mijn maag niet meer zo sterk als dat ‘ie was. Erg vervelend. Gelukkig weet ik er onderhand aardig mee om te gaan. Van de vlucht van Kuala Lumpur naar Bangkok maak ik echter niets mee en zelfs het ontbijt sla ik over. Laat mij maar gewoon even met mijn ogen dicht liggen.

cultuurshock

“Ik voel me totaal niet goed en de paniek breekt uit”

Na even gewacht te hebben op het vliegveld in Kuala Lumpur is het tijd voor onze tweede vlucht. De vlucht naar onze eindbestemming Bangkok. Rond 12:00 uur (lokale tijd) landt het vliegtuig en niet veel later staan we in de rij voor onze stempel. Alles loopt voorspoedig en al snel zijn we door de douane en zien we onze backpacks verschijnen op de bagageband. We lopen naar buiten en meteen krijg ik een klap. De enorme hitte wordt me de baas en het zweet breekt me uit waarop ook mijn maag antwoord. Ik voel me totaal niet goed en de paniek breekt uit. We besluiten een taxi te pakken naar het door ons geboekte guesthouse voor de eerste twee nachten, Joe’s Guesthouse in de backpackerswijk van Bangkok, Khao San Road.

cultuurshock

Aankomst in Bangkok

De taxi zet ons vlakbij het guesthouse af en na de kamer te hebben bekeken plof ik neer op bed. Onze kamer bestaat uit niet veel meer dan een donker hok met een tweepersoonsbed. Daarnaast een kleine badkamer waarin je tegelijkertijd naar het toilet kan en kunt douchen (klein!) en een balkon waar je niet op kunt staan, maar waarvan de deur in ieder geval wel open kan voor een beetje frisse lucht. We besluiten even lekker bij te komen van de lange reis. We dommelen weg en nemen daarna beide een douche. Tijd om de stad te gaan verkennen. Eenmaal buiten breekt het zweet me uit. Het is ontzettend benauwd en alle vreemde geuren en kleuren komen op me af. Wat een chaos! Even weet ik niet meer waar ik aan begonnen ben. Ik vind alles viezer dan vies, alles stinkt en wat een enorme drukte. Dit is wel even wat anders dan ons vertrouwde Groningen.

Ik had me ontzettend verheugd op alle Thaise gerechtjes die je op straat kunt bestellen voor nog geen euro, maar ik moet er niet aan denken. Alleen door ernaar te kijken heb ik het idee dat ik spontaan doodziek wordt. Ik vraag me serieus af waar ik aan ben begonnen. “Mag ik weer naar huis?” Jarenlang heb ik me ingelezen, alle mogelijke televisieprogramma’s gekeken, blogs gelezen en vragen gesteld op fora, maar toch heb ik me hier niet op voor kunnen bereiden. Geen moment heb ik van te voren gedacht dat ik me zo zou voelen. Is dit echt waar ik al die jaren van heb gedroomd?

“Een cultuurshock treedt op als mensen in een andere cultuur erg in de war raken”

Erick daarentegen is door het dolle heen en weet niet waar hij moet kijken. Helemaal gelukkig is ‘ie. En tsjah, dan is het best wel even lastig dat je vriendin alleen maar aan het janken is en nergens zin in heeft. Rond etenstijd heb ik mijn besluit genomen; Eten ga ik hier echt niet doen. Ik besluit een yoghurtje te halen bij de 7-Eleven (mijn redding!) en duik op tijd mijn bed in. De volgende ochtend wordt ik echter niet zo paniekerig, of misschien nog wel erger, wakker. Wat een rotnacht. Ik heb natuurlijk vrijwel niet gegeten, de hitte is niet te houden, er is de hele nacht ontzettend veel lawaai geweest in onze kamer vanuit de vele kroegen in Khao San Road en ik ben er helemaal klaar mee. Punt! De tranen springen in mijn ogen en ik vertel Erick dat ik naar huis wil. Dit is niet hoe ik het me had voorgesteld. Dit is niet wat ik de komende maanden wil. Gelukkig weet Erick me enigszins te kalmeren en we besluiten om lekker series te gaan kijken op bed. Erick haalt drinken en yoghurtjes bij de 7-Eleven en zo hoef ik een paar uur de straat niet op.

cultuurshock

Die avond besluit ik dat het zo niet langer kan. Van deze reis heb ik jarenlang gedroomd, ik heb het de laatste tijd over niets anders gehad en ik heb er enorm naartoe geleefd. We besluiten daarom toch de straat op te gaan. Fuck! Wat een geuren… Toch kom ik een beetje los en vervaagt de spanning enigszins. Ik probeer de omgeving in me op te nemen en te genieten van wat er om me heen gebeurt. Schorpioenen op een stokje, neppe rijbewijzen worden verkocht, overal restaurantjes met plastic tafels en stoelen in alle kleuren van de regenboog. Ik kan enigszins lachen om mijn gemoedstoestand, koop de eerste souvenirs en kom tot rust. We gaan nog niet naar huis! Nog langer niet, nog langer niet! 😉

De volgende ochtend besluiten we echter wel dat Bangkok misschien niet de beste plek is geweest om onze reis te starten. Vooral doordat we voor Thailand nog nooit verder van huis waren geweest dan Madeira en Bulgarije. Ik raak dan ook iedereen aan om wanneer je aankomt in Thailand niet in Bangkok te blijven hangen, maar om verder te reizen naar één van de eilanden of bijvoorbeeld Ayutthaya. Ook wij besluiten om de stad snel achter ons te laten. We speuren het internet af en al snel komen we Koh Samet tegen. Een eiland ten oosten van Bangkok op slechts zo’n zes uur reizen. We besluiten om te laten afzetten bij het busstation om vanaf daar in een minivan naar naar Ban Phe te reizen vanaf waar we een speedboot pakken naar Koh Samet. 

“Ik ben weer mezelf en ik ben klaar voor dit grote avontuur”

Zodra ik vanaf de speedboot het strand zie met alle gezellige lampjes en de boot uitstap, het heerlijke water in, voel ik het. Ik ben weer terug. Ik ben weer mezelf en ik ben klaar voor dit grote avontuur. Het kost slechts een paar dagen, maar al gauw kan ik zeggen; Thailand, wat ben je mooi! Met je heerlijke eten. Pad Thai, <3! Je ontzettend vriendelijke bevolking, je prachtige stranden en adembenemende natuur. Thailand, wauw!

cultuurshock

Onze volledige routes door Thailand lees je hier en hier.

Hoe om te gaan met een cultuurshock

Van te voren heb ik me onwijs veel ingelezen en verdiept in andere culturen, eetgewoonten en leefwijzen, maar toch was ik totaal niet voorbereid op hoe mijn lichaam en geest reageerde op de eerste kennismaking met Bangkok. Van te voren kun je onmogelijk inschatten hoe jouw lichaam gaat reageren. Toch zijn er een aantal dingen die ervoor kunnen zorgen dat jij snel over je cultuurshock heen komt, zodat je volop kunt gaan genieten:

  • Zorg dat je voldoende slaapt en eet
  • Geef jezelf de tijd om zoveel mogelijk te wennen. Je bent op reis. Niets moet en alles mag.
  • Wissel drukke plaatsen af met rustigere bestemmingen
  • Bereid je van te voren goed voor op je reis. Lees je in over het weer, de gewoonten in het land en leer een paar basiswoorden in de lokale taal zodat je je kunt redden.
  • Probeer ondanks alles wat er in je hoofd omgaat toch zoveel mogelijk te genieten. Waarschijnlijk ben je maar één keer op deze bestemming.

Hoe ik er nu op terugkijk

Ik heb de mooiste tijd van mijn leven gehad en zou zo weer in het vliegtuig willen stappen. Azië is geweldig en heeft me enorm verrast. Die cultuurshock neem ik dus maar voor lief!;)

Heb jij wel eens last gehad van een cultuurshock? Zo ja, waar was dit? En/of heb je goede tips om een cultuurshock tegen te gaan? Ik hoor het graag van je in een reactie hieronder.

Volg jij ons ook al op Facebook, Twitter en/of Instagram voor de laatste nieuwtjes?

Kirsten - 32 jaar. Gek op; Tropische temperaturen, paradijselijke eilanden, malibu cola, tapas, sushi, hardstyle, hardcore, bordspellen, goede series en steden met een rauw randje. Hekel aan; Kou, sneeuw (eigenlijk gewoon de hele winter), uber-toeristische oorden, pittig eten en bier Favoriete landen: Laos, Iran & Spanje

Lees meer

26 reacties op “Cultuurshock in Thailand | Het overkwam mij”

  1. Sandra schreef:

    Oef, dat klinkt inderdaad als een vervelende start van jullie reis! Ik heb nog nooit een cultuurshock gehad, Las Vegasag ik vast niet meetellen ;-)! Ik pas mezelf altijd vrij snel aan en neem dingen maar gewoon als waar aan, dat helpt voor mij. Wel fijn dat de rest van jullie reis goed bevallen is :-)!

    • Gelukkig maar! Ik had er ook nog nooit eerder last van gehad. Was dan ook nog nooit buiten Europa geweest, maar in Europa wel op minder toeristische plekken zoals Bulgarije en Litouwen.. Ik denk dat het dit keer ook vooral het gevoel was dat ik zolang niet naar huis zou gaan.. Een paar maanden is toch iets anders dan een paar weken 🙂 Maar inderdaad, gelukkig is het daarna allemaal goedgekomen en had ik er in veel armere landen (Nepal, Cambodja etc.) totaal geen last van!

  2. Heel erg herkenbaar. Ik had het niet in Bangkok, maar een paar maanden later wel in New Delhi. Ik dacht dat ik India wel aankon nadat ik al in Thailand en Brazilië was geweest, maar dat bleek iets te makkelijk gedacht… Ik heb de eerste paar dagen gedacht: als er nu een vliegtuig naast het hotel staat die me rechtstreeks naar Nederland kan brengen, dan stap ik er in.

    • Fijn dat het toch enigszins herkenbaar is.. Heb lang getwijfeld over het publiceren van deze post. Voelde me toch een beetje een ” sukkel” haha! Bij India kan ik het me ook helemaal voorstellen! Is ook een van de redenen dat ik India nog niet bezocht hebt. Al lijkt het me wel een enorm fascinerend land..

  3. Margo schreef:

    Wow wat ben ik blij om zo’n stuk te lezen. Ik wil over een half jaar voor een aantal maanden door Zuid-Oost Azië gaan reizen. Wat ik op veel blogs toch wel mis zijn de verhalen over dat het niet altijd leuk is en hoe daar mee om te gaan. Ik ben zelf nog nooit buiten Europa geweest en ben dus best heel erg bang voor die cultuur shock. Ik vlieg ook op Bangkok en wil vooral voor de eerste nachten een luxer hostel/hotel boeken, aangezien ik verwacht dat de cultuurshock al groot genoeg is en ik een gammele slaapplek dus er niet bij kan hebben. Maar goede tip van die 7-Eleven om daar wat ‘comfort’ food in te slaan.

    • Fijn dat je blij bent met het artikel Margo! Ik was erg aan het twijfelen of ik het zou publiceren, maar reizen is nou eenmaal niet altijd alleen maar pracht en praal inderdaad. Er zijn vast meer mensen die hier wat aan kunnen hebben en ik laat graag ook de andere kant van het reizen zien. Verder wil ik er alleen maar mee aangeven dat je vooral goed op jezelf moet letten en naar je eigen lichaam moet luisteren. Ik weet zeker dat je het super naar je zin zult hebben! Reizen is geweldig en ik ben ontzettend jaloers op je gave vooruitzicht.. Een fijn hotel/hostel boeken voor de eerste nacht(en) is zeker een aanrader! Alvast heel veel plezier en mocht je nog vragen hebben dan weet je me te vinden 🙂

  4. Jeetje wat heftig zeg. Ik heb nog nooit last gehad van een cultuurshock, maar ik kan me voorstellen dat het heel heftig moet zijn op het moment zelf. En dat je bijna niet durft toe te geven dat je je eigenlijk zo voelt. Zeker niet als het al zo lang een droom is om naar bijvoorbeeld Thailand te gaan. Gelukkig heb je door gezet en heb je daarna een beetje door de Aziatische hectiek heen kunnen kijken.

  5. Zelf kon ik Bangkok tijdens mijn eerste bezoek aan de stad ook niet zo waarderen. Ik was alleen, het is er druk en dat verkeer overal…

    Inmiddels houd ik van de stad 😉

    • Hehe, ik hoor meer mensen dat zeggen inderdaad.. Ook wij kwamen er na de reis nog een keertje. Slechts 1 dag, maar toen had ik het al beter naar m’n zin inderdaad 🙂 Ik zou er graag nog eens naartoe gaan om te kijken wat ik er dan van vind!

  6. Het Sushimeisje schreef:

    Als dat je eerste keer buiten Europa was dan kan ik mij indenken dat je even de kluts kwijt was! Naar documentaires kijken is toch anders dan het in het echie meemaken 😉
    En erder zou ik bij een cultuurshock veroorzaakt door het gedrag van mensen je zoveel mogelijk inde ander proberen te verplaatsen: waarom zou iemand zo handelen? Dan komt die shock al een stuk minder heftig over.

  7. Marjolein schreef:

    Wow, dat moet zo ontzettend onaangenaam geweest zijn.. Gelukkig ben je het rap te boven gekomen.
    Ikzelf ga deze zomer naar Thailand, waaronder Bangkok. Normaal gezien ga ik geen last hebben van een cultuurshock hebben ze me gezegd omdat ik al meerdere malen in China ben geweest. Laat ons duimen!

  8. Ik wist wel dat je Bankok als een cultuurshock had ervaren, maar niet dat het zo extreem was. Dat lijkt me heel heftig, Kirsten. Goed dat je naar jezelf geluisterd hebt en uiteindelijk toch nog vrij snel je draai gevonden hebt! Mijn vriend had in Hanoi een cultuurshock zoals Erik: hyper en happy. Ik moest ook wat meer wennen maar wel op een fijne manier en niet zo extreem als bij jou gelukkg.

  9. Heftig! Goed dat je dit artikel plaatst en fijn dat je van de rest van de reis wel hebt genoten. Reizen is inderdaad niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Ik heb één keer meegemaakt dat ik eigenlijk liever naar huis wilde en dat was aan het eind van mijn eerste dag in Marrakech. Ik was met een vriendin, we waren verdwaald en werden continu (op een zeer onprettige manier) lastig gevallen. Het liefst was ik meteen op het vliegtuig naar huis gestapt. Uiteindelijk hebben we echt nog wel leuke dagen gehad en ook van de mooie dingen in Marrakech kunnen genieten.

  10. Marcella schreef:

    Mooi geschreven Kirsten, heel eerlijk. Fijn dat het je toch al vrij snel gelukt is om te wennen aan Bangkok. Zo te lezen kon Erick er ook goed mee om gaan, en jij jezelf weer goed motiveren om op pad te gaan. Knap van je. Ik kan me er overigens helemaal in vinden dat het wel even wennen is, om zo in mierennest Bangkok te belanden. Fijn dat jullie vervolgens al snel de rust hebben opgezocht!

  11. Voorlief schreef:

    Hoi Kirsten,
    Wat leuk geschreven en zo herkenbaar. Ik had het in Hong Kong, China, ik was 21 jaar en ging met een internationale groep alleen op reis. Ik wilde alleen maar huilen en naar huis. Als iemand mij een ticket had aangeboden voor 2000 euro had ik het gedaan. Gelukkig heb ik dat niet gedaan en heb ik mij, net zoals jij, opgesloten op de kamer. De dag erna verlieten we Hong Kong voor een prachtig dorp met veel natuur en rust. Precies wat ik nodig had!

  12. Wesley Velroij schreef:

    Hier heb ik echt nog nooit last van gehad, zelfs in Thailand niet en ik voelde me direct op mij gemak, een gevoel dat ik in Nederland niet altijd heb.

  13. Eva - eighty7 schreef:

    Wat een vervelende start van jullie reis destijds! Gelukkig is alles helemaal goed gekomen en heb je Thailand in je hart gesloten 😉 Ik ben heel erg benieuwd geworden naar Bangkok. Ik heb het idee dat je het geweldig vindt of juist vreselijk vindt. Ik ga me even verdiepen in je Thailand blogs aangezien dat op de planning staat voor dit jaar 😉

    • Gelukkig viel het achteraf allemaal reuze mee inderdaad en kan ik niet wachten totdat ik weer die kant op mag! Zooo leuk dat jij Thailand voor dit jaar al op de planning hebt staan. Als je vragen hebt, stel ze gerust 🙂 In ieder geval veel plezier met de voorpret!

  14. eva schreef:

    Wat een herkenbaar verhaal.
    Di 28 juli vertrokken voor een maand Thailand.
    Helaas heb ik het ma 5 dagen volgehouden
    In bangkok het zelfde probleem helemaal in shock . Zelf was ik echt in paniek. Daarbij kreeg ik echt heimwee. Besloten om Door te gaan naar ayuttaha. Helaas ook daar me rust niet. Door gegaan naar kanchanaburi. Vanuit daar zouden we doorgaan naar chiang mai maar ik kon niet meer. Spastische darm erbij stress heimwee t was allemaal teveel. Besloten om na huis te gaan. Heel jammer. Maar ik kon niet meer 5 dagen Thailand .

    • Wauw, dat is helemaal een heftig verhaal Eva! Je bent dus echt weer teruggegaan naar huis? Niet nog een lekker eiland geprobeerd? Ik ben heel erg blij dat ik toch heb doorgezet en nu is het juist andersom; Heimwee naar Thailand! 😉 haha..

Reageer op dit artikel

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.