Vriendschappen in Shiraz

Reisdagboek #55: Vriendschappen in Shiraz & wereldstad Istanbul

Gepubliceerd: 26 november 2017 Laatst gewijzigd: 28 november 2017

Jullie hebben nog een dagboek van ons tegoed met onze avonturen uit Iran. Dit keer is het alweer de beurt aan onze laatste bestemming in Iran, Shiraz. Wat meteen ook één van onze favoriete bestemmingen in Iran is. We bezoeken de eeuwenoude nederzetting Persepolis, rijden naar een zoutmeer en maken vrienden voor het leven. We worden mee uit eten genomen, ontmoeten families en drinken heerlijke Iraanse wijn. 

De route van Varzaneh naar Shiraz is de langste route die we tijdens onze reis door Iran afleggen. Google geeft aan at we er zeker zes uur over zullen doen, maar ons kennende kunnen we hier beter nog een paar uur bij optellen. Er moeten stops gemaakt worden voor foto’s, er moet gegeten worden, toiletstops en dus komen we zoals we al dachten inderdaad pas in de avond aan in Shiraz. We slapen de eerste twee nachten bij Golshan Traditional House en krijgen zomaar een upgrade naar een vierpersoonskamer.

Golshan Traditional House Shiraz, Iran

Persepolis en enorme koningsgraven

De volgende dag stappen we wederom in de auto, want het is tijd voor een bezoek aan het eeuwenoude Persepolis, 60 kilometer ten noorden van Shiraz. Meteen bij aankomst doet het ons denken aan Ephesus in Turkije. Maar toch voelt het nog iets specialer dat we hier zijn. We zijn immers in het voormalige Perzische rijk. Een uur of twee slenteren we rond en maken we foto’s. De hele reis heb ik weinig last gehad van het feit dat ik een hoofddoek moet dragen, maar hier – pal in de zon – heb ik medelijden met alle Iraanse vrouwen. Want hoe zwaar moet het wel niet zijn in de zomer!? Als ik nu al het idee heb te bezwijken. Na het bezoek aan Persepolis rijden we door naar Necropolis – oftewel Naqsh-e-Rustam. Hier vind je koningsgraven die ruim 3000 jaar geleden uitgehouwen zijn in de 65 meter hoge rotswanden. Van één van de graven is het zelfs zeker dat dit het graf is van koning Darius I en zijn familie.

Persepolis Iran Persepolis Iran Persepolis Iran Persepolis Iran

Een pink lake dat weinig roze is

De volgende dag hebben we nog een dag de beschikking over de auto en dus besluiten we de omgeving te ontdekken. Op internet lezen we iets over een roze meer vlakbij de stad en dus rijden we die kant op. We vinden inderdaad een enorm (zout)meer, maar de kleur roze zien we niet echt terug. Jammer, maar toch is het fijn om even de stad uit te zijn en in de natuur te zijn. Bij terugkomst in de stad verhuizen we naar Raz Traditional Guesthouse, waar we ook twee nachten slapen.

Shiraz Iran Roadtrip door Iran

Vriendschappen in Shiraz

Eigenlijk hoeven we de huurauto pas de volgende dag in te leveren, maar aangezien het parkeren niet altijd even veilig is in Iran besluiten we om deze avond de auto alvast op te laten halen. Dan kunnen we daarna met een gerust hart de rest van de stad ontdekken. We appen met de jongen die over de auto gaat in Shiraz en hij heeft aan de auto om acht uur op te komen halen. Prima. Erick gaat om acht uur die kant op en komt een half uur later terug in de kamer. Met een fles wijn en de mededeling dat we uit eten gaan. “Uhhh.. Maar we hebben toch al gegeten?” Maakt niet uit, want het gaat natuurlijk om de gezelligheid. Amin en zijn vriendin Fatima wachten op ons in de auto en zijn super blij als we aankomen. Ze vinden het heerlijk om ons hun stad te laten zien. Al spreken ze amper Engels en moet Google translate vaak erbij worden gepakt. Maar gelukkig is er nog een oplossing. Een vriendin van het stel kan wel goed Engels – ze heeft jaren gewerkt als gids – dus zij wordt gebeld en even later pikken we haar op. Met z’n vijven tuffen we door de stad, worden we getrakteerd op Shirazi ijs – softijs in wortelsap – (ik weet nog steeds niet zo goed wat ik er van vond) en ontmoeten we een aantal vrienden.

Iedereen vind het zo leuk dat we er zijn dat we ‘s avonds laat mee worden genomen naar een restaurant buiten de stad waar we worden getrakteerd op kippenvleugels met brood. Er worden tientallen vragen gesteld over ons leven in Nederland en onze mening over Iran. Ook hier merken we weer dat de jeugd echt niet blij is met de regels in het land. En dat ze stiekem hun leven zo proberen te leiden als dat wij doen. Als het al elf uur is geweest vraagt Amin of we zin hebben om zijn moeder te ontmoeten. Ze heeft al een paar keer gebeld en is ook wel benieuwd naar ons. Om half 12 komen we aan en even voelen we ons wat lullig. Moet deze mevrouw niet allang slapen? Maar zodra de deur opengaat zijn we gerustgesteld. Wat een lief mens. En blij dat ze is dat we er zijn. Meteen gaan alle hoofddoeken af, vesten uit en wordt de wijn ingeschonken. Alcohol is verboden in Iran, maar ook hierop heeft de jeugd van alles verzonnen. Ze maken gewoon zelf wijn. In huis. Er wordt gezongen, muziek gemaakt en de nodige herinneringen worden vastgelegd. En al gauw is het half 2 wanneer we afscheid nemen.

Vriendschappen in Shiraz Vriendschappen in Shiraz Iran Vriendschappen in Shiraz Iran Vriendschappen in Shiraz Iran Vriendschappen in Shiraz Iran Vriendschappen in Shiraz Iran

– Veel van bovenstaande foto’s zijn gemaakt met een telefoon. Excuses voor de kwaliteit dus. 

Shiraz ontdekken met onze privé gidsen

De volgende dag spreken we wederom af met Amin en Uranus die ons met liefde hun stad laten zien. Door alle gezelligheid en de bezienswaardigheden buiten de stad waren we hier nog niet echt aan toegekomen. We slenteren over de bazaar, bezoeken moskeeën – en kerken – die niet bij iedereen bekend zijn en proeven allerlei lokale lekkernijen. Aan het begin van de avond pikken we Fatima op dit vrij is van het werk en gaan we naar een tapijtwinkel waar we de mooiste Perzische tapijten ooit zien. Bijna kopen we één, maar het opsturen naar Nederland blijkt veel duurder dan het tapijt zelf waardoor we toch afhaken. De avond sluiten we af met drankjes in één van de hippe café’s in Shiraz en dan is het echt tijd voor het afscheid. De volgende dag verlaten we Iran.

Shiraz Iran Shiraz Iran Shiraz Iran Shiraz Iran Shiraz Iran Shiraz Iran

Een nachtvlucht naar Istanbul

Vandaag vliegen we naar Istanbul, maar pas om drie uur ‘s nachts wat betekent dat we nog een hele dag hebben in Shiraz. We kopen de laatste souvenirs, sturen kaartjes naar Nederland, bezoeken eindelijk de Nasir al Molkmoskee – ook wel de pink mosque genoemd – en kopen een winterjas. In Istanbul schijnt het namelijk alles behalve warm te zijn. Onze backpacks dumpen zo lang in het guesthouse. Aan het begin van de avond – na een laatste Iraanse maaltijd – pakken we en taxi naar het vliegveld waar we de rest van de avond wachten. Het leven van reizigers is niet altijd alleen maar makkelijk ;).

Eindelijk zijn we in Istanbul

Istanbul is zo’n bestemming waar ik al jaren van droom, maar waar we telkens maar niet naartoe gingen. Maar eindelijk zijn we er. We landen om zeven uur op Atatürk airport. We pakken een taxi – we zijn te moe om met het openbaar vervoer te reizen – en worden afgezet bij onze Airbnb. Inchecken kan echter pas vanaf twee uur, shit! We ploffen daarom neer in een restaurantje en genieten van het eerste Turkse ontbijt en wanneer we voldaan terugkomen bij het Airbnb adres, blijkt dat ze het appartement eerder voor ons klaar hebben gemaakt. Yes! Het appartement is heerlijk. Een aparte slaapkamer, eigen keuken en badkamer, een ruimte woonkamer. Heerlijk om weer even een vast plekje te hebben. Als is het “maar” voor tien dagen. Zolang hebben we hier namelijk voordat we naar Israël vliegen.

Koud, maar indrukwekkend Istanbul

In Istanbul werken we vooral veel aan de websites (heb je al eens een kijkje genomen op onze nieuwe Engelse website, Travelaar.com?) en verkennen we natuurlijk de stad. De blauwe moskee, Hagia Sofia, de enorme bazaar van Istanbul, de Bospurus die dwars door de stad stroomt, het Taksim plein, de Galatatoren. We bewonderen het allemaal.

Istanbul Istanbul Istanbul Istanbul Istanbul Istanbul Istanbul Istanbul Istanbul Istanbul

Vandaag is voorlopig onze laatste dag in Istanbul, want morgen vliegen we naar Israël – zoveel zin in! -, maar we komen op 10 december terug voor wederom een paar dagen. En gelukkig is er nog genoeg te zien. Op 16 december vliegen we daarna naar Colombia. Yes, eindelijk gaan we ook de andere kant van de wereld ontdekken.

Voor nu, liefs uit Istanbul en er volgt zo snel mogelijk een update uit Israël. 

Kirsten | Travelaar.nl -

30 jaar. Gek op; Tropische temperaturen, paradijselijke eilanden, malibu cola, tapas, sushi, hardstyle, hardcore, bordspellen, goede series en steden met een rauw randje.
Hekel aan; Kou, sneeuw (eigenlijk gewoon de hele winter), uber-toeristische oorden, pittig eten en bier
Favoriete landen: Laos & Spanje

Lees meer

4 reacties op “Reisdagboek #55: Vriendschappen in Shiraz & wereldstad Istanbul”

  1. Mieke schreef:

    Tjongejonge jongussss wat weer een heerlijk verhaal, genieten hier aan onze stamtafel in “de blokhut” . Wij wensen jullie net zoveel plezier in israel. Liefs vanuut ‘t veen.

  2. Peter schreef:

    Bofkonten zijn jullie om dit allemaal te mogen zien en beleven, en it goos on😎

  3. Wat weer een fijne week! Gaaf dat jullie richting Colombia gaan, daar wil ik ook heel graag een keer heen 🙂

  4. Malou schreef:

    Wat een heerlijk dagboek weer! Iran lijkt me een fantastisch land om te bezoeken. Veel plezier in Israël!
    En wat gaaaaaf dat jullie naar Zuid-Amerika gaan!

Reageer op dit artikel

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.