Waarom Nepal een bezoek verdient | Deel 1

Gepubliceerd op: 18-08-2015

Nepal, het land waar je het gevoel hebt in een sprookje te zijn beland. Met haar smalle steegjes waar je gemakkelijk kunt verdwalen, de ontelbare stupa’s en tempels, de onwijs lieve mensen die je altijd met een glimlach zullen begroeten en de vrolijke, gekleurde gebedsvlaggetjes die je van veraf al zit wapperen. Nepal is een land dat je zal raken. Een land dat je na een bezoek nooit meer zult vergeten. Maar ook een land dat slechts een paar maanden geleden is opgeschrikt door verschrikkelijk heftige aardbevingen. En ja, een gedeelte van het land, is hierdoor sterk veranderd. Tempels zijn ingestort. Mensen zijn hun huizen én dierbaren kwijtgeraakt. Een verschrikking, maar zeker geen reden om Nepal niet te bezoeken. Nepal en haar geweldige bevolking hebben je nu juist extra hard nodig. We kunnen het niet vaak genoeg zeggen; Zet Nepal op je bucketlist en bezoek het veelzijdige land zo snel mogelijk!

Niet alleen wij, maar ook andere (reis)bloggers hebben Nepal in hun hart gesloten en wij vroegen hen welke bijzondere plekken in Nepal jij niet mag overslaan en waarom Nepal een bezoek verdient. Wij zullen twee artikelen wijden aan het dit indrukwekkende land. In dit eerste deel lees je waarom Liv (Expeditie Kram), Sieds (Sieds My Travels) en Sigrid (My Travel Secret)  Nepal aanraden!


 

“Wát een enthousiaste en vrolijke mensen zijn die Nepalezen”

Liv  – Expeditie Kram

Het is best wel lastig om twee bijzondere plekken in Nepal uit te kiezen die mij het meest zijn bijgebleven. Nepal is zo’n divers land dat er heel veel plaatsen zijn waar ik mijn ogen heb uitgekeken. Daarom kies ik voor twee bijzondere momenten die toevallig ook plaats vonden op prachtige locaties. Ik ben drie jaar geleden met een vriendin wezen backpacken door Nepal. Uiteraard stond ook een trekking door de Himalaya op onze wishlist. Omdat we beiden (nog) geen getrainde bergbeklimmers waren (en zijn, haha) kozen we voor één van de meest toegankelijke trektochten met als hoogtepunt een zonsopgang op Poon Hill, waar vanaf je bijna het hele Dhaulagiri-gebergte kunt zien.

Onze tocht begon in Birthanti in het dal van de Himalaya. Als twee jonge meiden, begin 20, stonden we daar. We hadden er voor gekozen om geen drager mee te nemen, omdat we dat een beetje dubbel vonden. Hoewel we wisten dat de Nepalezen het geld goed konden gebruiken, voelde het raar om iemand onze spullen te laten dragen. Een gids hadden we ook niet, we waren er van overtuigd dat we dit zelf wel konden. Behoorlijk eigenwijs dus en toch een tikkeltje gespannen vertrokken we. We waren nog maar net op weg of er kwam een (zwerf)hond met ons mee lopen. Gezellig, dachten we, niet wetend dat hij de komende drie dagen onze gids zou zijn! Waar wij stopten, stopte de hond en waar wij verder gingen, kwam hij met ons mee. Hij beschermde ons tegen andere dieren, ging zelfs in gevecht met ze zodat wij er langs konden lopen en hij dook elke ochtend weer op om met ons mee te gaan naar het volgende bergdorp. Zelfs toen we om half 5 in de ochtend in het donker Poon Hill wilden beklimmen kwam hij uit de bosjes om ons naar de top te leiden. Vanaf Poon Hill begon onze afdaling en toen was ook de hond verdwenen. Alsof hij ons veilig naar ons doel had gebracht zoals een gids hoort te doen. Een erg bijzondere ervaring, alsof het zo had moeten zijn.

Een tweede speciale herinnering is toen we in het hostel Sanu House vlak buiten Kathmandu waren. Sarita, de vrouw van het hostel en onze Nepaleze moeder (ze zorgde fantastisch voor ons en andere gasten), had voor ons en twee andere reizigers een rafttrip geregeld. We zouden om 7 uur in de ochtend worden opgehaald door een bus aan de Ringweg. Dat hebben we geweten: we kwamen in een bus vol Nepaleze studenten die op een soort schooluitje waren. We reden nog niet weg of de trommels werden onder de stoelen vandaan gehaald. Wat volgde was bijna 3 uur lang ‘genieten’ van Nepaleze liederen met het nodige gegil en geschreeuw. Eerst dachten we even “waar zijn we terecht gekomen?”, maar uiteindelijk bleek het een toffe en vooral gezellige ervaring. Ze probeerden in half-Engels uit te leggen dat ze zongen zodat ze niet wagenziek werden. Daarna sprongen we ook nog met zes van deze mensen in een raftboot en hadden we een onvergetelijke excursie over de Trisuli-rivier. Wát een enthousiaste en vrolijke mensen zijn die Nepalezen.

waarom nepal een bezoek verdientwaarom nepal een bezoek verdient


 

“sherpa’s staan te springen om je het mooie van Nepal te laten zien”

Sieds – Sieds My Travels

In 2013 heb ik een prachtige 23-daagse groepsreis door Nepal gemaakt en wat heb ik genoten. Het land is zo bijzonder, zo puur en wat zijn de Nepalezen een vriendelijk en teder volk. De reis heeft me veel mooie herinneringen opgeleverd. Een van de hoogtepunten van de reis vond ik de 5-daagse trekking door de Madi-vallei. Vanuit de Chitwan N.P. bracht een bus ons naar Byas, een  stadje aan de voet van de Himalaya. Hier begon onze trekking met als einddoel de stad Pokhara. We wandelden langs knalgroene rijstvelden en snelstromende rivieren. Hadden we de ene keer het geluk dat een hangbrug ons naar de overkant bracht, andere keren waadden we ons door het water om naar de overkant van de rivier te komen. Boven ons rezen de toppen van het Annapurna-massief: gigantisch! In geïsoleerde dorpjes ontmoeten we de in klederdracht gehulde Tamang en Garung-volken, die ons met traditionele hartelijkheid in hun huizen ontvangen. We dronken thee met ze en er ontstonden de meest spontane gesprekken. Kinderen waren door het dolle heen en wisten niet wat ze zagen: toeristen! Ze vonden het prachtig. Dat is ook het leuke aan de Madi-vallei; er komen hier weinig westerlingen en dan maak je makkelijk contact met de lokale bevolking. De Madi-vallei is net zo mooi als andere wandelroutes in Nepal, maar dus geen heel gangbare trekkingsroute voor toeristen.

Op de derde dag van onze trekking was het trouwens echt klimmen voor ons, die dag stegen we maar liefst 900 meter. Eenmaal aangekomen in ons tented camp, werden we wel getrakteerd op drie gigantische bergtoppen van boven de 8.000 meter: de Dhaulagiri (8.167 meter), de Manaslu (8.156 meter) en de Annapurna I (8.091 meter)! Heb jij wel eens overwogen een reis door dit prachtige land te maken? Ik kan je het van harte aanraden, ook nu na de aardbeving die Nepal eind april diep heeft geraakt! Het toerisme is van groot belang voor Nepal, het is een belangrijke inkomstenbron voor dit hardwerkende en gastvrije volk. Juist nu is het van belang dat de toeristen komen en niet thuis blijven, want juist nu hebben ze ons zo hard nodig. Er zijn veel huizen, gebouwen en tempels ingestort, maar er is ook heel veel moois gewoon blijven staan. Bovendien zijn veel trekkingsroutes weer toegankelijk en staan gidsen en sherpa’s te springen om je het mooie van Nepal te laten zien. Stel het dus niet, maar ga, juist nu!

waarom nepal een bezoek verdientwaarom nepal een bezoek verdient


 

“Nepal is het meest bijzondere land dat ik ooit heb bezocht”

Sigrid – My Travel Secret:

Als groot wildlife-en natuurliefhebber is het Chitwan National Park mijn absolute favoriete plek in Nepal. Naast tijgers, luipaarden en olifanten, vind je hier de grootste populatie neushoorns van Azië. Om het park te bezoeken, is het het makkelijkste om af te reizen naar Sauhara, een klein dorpje aan de rand van het park. Vanuit Pokhara en Kathmandu rijden hier iedere dag bussen naar toe. Het is niet nodig je jungle tour of accommodatie al op voorhand te regelen, aanbod is er meer dan genoeg. De laatste keer dat ik in Chitwan was, deed ik samen met mijn vriend en 2 gidsen (dit is verplicht!) een te gekke 3-daagse jungle trek.

We begonnen met een boottocht over de Rapti rivier. Geweldig hoe s’ochtends vroeg de dauw nog over de rivier hangt, langzaam aan de zon doorkomt en je van alle kanten prachtige flora en fauna spot. Na 2 uur varen stapten we uit en begon de échte jungle trek. De eerste dag liepen we zo’n 25 km en spotten we o.a neushoorns, herten, vele vogelsoorten en zelfs een lippenbeer. Het werd wel even spannend toen deze ons probeerde te imponeren door voor ons rechtop te gaan staan en meteen werd duidelijk waarom de gidsen allebei een stok en mes bij zich droegen 😉 De nacht brachten we door bij een homestay aan de rand van het park, omdat het helaas niet is toegestaan in het park te overnachten. De 2e en 3e dag gingen we op zoek naar een tijger, maar ondanks de inspanning van de gidsen zagen we er geen. Volgende keer beter! Momenteel is het rustig in Chitwan, té rustig! Locals zijn hier veelal afhankelijk van toerisme, maar ondanks dat Sauhara amper getroffen is door de aardbeving, blijven toeristen massaal weg. Mijn advies is: Ga! Nepal is het meest bijzondere land dat ik ooit heb bezocht. Ik weet zeker dat je geen spijt zult krijgen. Namasté!

 waarom nepal een bezoek verdientwaarom nepal een bezoek verdient


 Volg Travelaar op Twitter, Facebook en Instagram en zorg vooral dat je het tweede deel van “Waarom Nepal een bezoek verdient” niet mist. 

* Alle foto’s in dit artikel zijn gemaakt door de gastbloggers *

Kirsten | Travelaar.nl - 29 jaar. Gek op; Tropische temperaturen, paradijselijke eilanden, malibu cola, tapas, sushi, hardstyle, hardcore, bordspellen, goede series en steden met een rauw randje. Hekel aan; Kou, sneeuw (eigenlijk gewoon de hele winter), uber-toeristische oorden, pittig eten en bier Favoriete landen: Laos & Spanje

Lees meer

3 reacties op “Waarom Nepal een bezoek verdient | Deel 1”

  1. Het is het een gaaf artikel geworden Kirsten, echt! 😀 Nu hopen dat we de lezers kunnen overtuigen naar Nepal te gaan.. 😉

  2. Kimber schreef:

    Wat een tof artikel is het geworden! Leuk gedaan :D.

Reageer op dit artikel

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.